Historia

Maine Coon jest jedną z najstarszych ras kotów w Północnej Ameryce. Pierwszego Maine Coona napotkano na amerykańskim północnym wschodzie, na terytorium zwanym obecnie Nową Anglią.

Istnieje wiele hipotez tłumaczących powstanie rasy Maine Coon. Pierwsza zakłada, że występowały one dziko w stanie Maine skąd wzięły swoją nazwę. Człon nazwy Coon odnosi się do popularnej teorii, że są one wynikiem skrzyżowania kota domowego z szopem praczem (ang. racoon, popularnie coon). Chociaż pręgowany Maine Coon ze swoim pięknym, pełnym ogonem wygląda jak szop pracz, w praktyce połączenie takie genetycznie byłoby niemożliwe.
Inne wyjaśnienie odwołuje się do sprowadzenia kotów Angora Marie-Antoinette przywiezionych do Ameryki przez żeglarzy i europejskich kolonistów w końcu XVIII wieku.
Trzecia historia odnosi się do wikingów, którzy mogli zabrać norweskie koty leśne na pokłady swoich statków, gdy podróżowali przez Ocean Atlantycki do Nowego Świata. Norweskie koty leśne wyglądają podobnie do Maine Coonów i te koty mogły się skrzyżować z miejscowymi kotami, dając tym samym początek tej rasie.

Maine Coon został uznany za rasę narodową Kanady. Po raz pierwszy pokazano go na wystawie w Nowym Jorku w 1860 r. W 1976 utworzono Maine Coon Breeders and Franciers Association i uznano rasę w USA. FIFe uznała ją oficjalnie w 1983.

Wygląd

Maine Coon to kot pół-długowłosy średniego typu orientalnego. Średni ciężar dorosłego samca to 6 do 10 kilogramów, a samicy 4 do 7 kilogramów. Ciężar kotów Maine Coon sięga jednak często 12 kilogramów i więcej, a ich długość dochodzi do 1 metra. Okrywa włosowa składa się z dwóch warstw - podszerstka i włosów okrywowych. Ze względu na swoją budowę jest wodoodporna. Futro jest bardzo obfite na brzuchu i pośladkach, a na szyi układa się w charakterystyczną kryzę. U kotów tych dopuszczalne są wszystkie rodzaje umaszczenia, jednak najbardziej rozpowszechnione jest brązowe umaszczenie typu tabby. 

Maine Coon to duże koty o wadze dochodzącej niejednokrotnie do ponad 12 kg. W przypadku kastratów waga ta jest jeszcze większa. Posiadają mocną i muskularną budowę ciała. Charakterystyczna jest także ich wydłużona i smukła sylwetka. Koty tej rasy osiągają swój pełny rozwój fizyczny w wieku od 3 do 4 lat. 
Głowa: średniej wielkości, trójkątna z kanciastym pyszczkiem, profil lekko wklęsły. Czoło łagodnie wygięte, dochodzi do nasady nosa. Kości policzkowe wydatne i wysoko położone i wystające. Część twarzowa i nos średniej wielkości (obecnie preferowany duży nos) z kanciastym zarysem pyszczka. Łatwo wyczuwalne, wyraziste przejście od pyszczka do kości policzkowych. Broda mocna, w jednej linii z nosem i górną wargą. Nos długi z przełomem. 
Oczy: duże, lekko skośne o "sowim spojrzeniu" dodające mu poważnego i jednocześnie lekko dziecięcego wyglądu. Zielone lub złoto-pomarańczowe. U odmiany białej niebieskie lub różnokolorowe (jedno oko niebieskie, drugie pomarańczowe). 
Uszy: duże, szerokie u nasady, umiarkowanie spiczaste, charakterystyczne pędzelki nadają uszom "krajowy" rysi wyglą i są bardzo pożądane. Pędzelki włosów w uszach rozciągające się poza zewnętrzne krańce uszu. Osadzone wysoko na głowie, w miarę blisko siebie, bardzo lekko przechylone na zewnątrz. Powinny być rozstawione na szerokość jednego ucha. Szerokość rozstawienia może zwiększać się u starszych kotów. Dolny brzeg ucha powinien być osadzony trochę bardziej z tyłu głowy niż górny.
Tułów: długi, masywny, proporcjonalny, z szeroką klatką piersiową. Całe ciało proporcjonalnie tworzy kształt prostokąta.
Kończyny: średniej długości, bardzo mocne. Łapy duże okrągłe, z wydatnym owłosieniem między palcami. 
Ogon: długi, co najmniej na długości tułowia, sięgający niejednokrotnie aż do czubka głowy. Szeroki u nasady, zwęża się szpiczasto, bogato owłosiony, puszysty. 
Szata: włosy mocno błyszczące, powinny swobodnie opadać. Struktura włosa jedwabista w dotyku. Włos okrywy gruby i gładki, a podszerstek miękki, jedwabnie delikatny. Szata zdecydowanie krótsza na głowie, barkach i nogach, dłuższa na tułowiu. Na tylnych kończynach tworzą się tzw. portki, a wokół głowy potężna kryza, kołnierz wzorem z lwa. Na ogonie przypominająca pióra. Włos jest wodoodporny. Kolorystyka futra jest bardzo szeroka, od białego, przez kremowy, srebrny, szylkret czarny, niebieski i czarny, rudy, niebieski i czarny.

Pomimo tak szczegółowego opisu wzorca Maine Coon stale dokonywane są nowe interpretacje i powstające krzyżówki w znamienitych hodowlach powodują dużą swobodę w interpretacji standardu tej rasy. Sędziowe jak i hodowcy, wszelkie dające dowolność interpretacji określenia, jak duży, czy średni starają się forsować i promować. Różnice w interpretacji wzorca występujące pomiędzy różnymi federacjami spowodowały powstanie dwóch najczęściej spotykanych typów Maine Coona, określanych jako słodki (sweet) i dziki (feral).
Hodowcy dokonują klasyfikacji kociąt tuż po urodzeniu i dokonują wyboru pośród tych "specjalnych" i najbardziej zbliżonych do wzorca, oferując im życie w świetle fleszy podczas pokazów i wystaw, a pozostałe osobniki wiodą zazwyczaj beztroskie, pełne zabaw życie w zaciszu domowym ku uciesze przyszłych właścicieli.

Charakter

W wyniku sterowanej selekcji stały się rasą nie tylko piękną, lecz przede wszystkim pożądaną ze względu na to, że jej przedstawiciele przywiązują się do człowieka i – w porównaniu z innymi rasami kotów i innymi gatunkami zwierząt domowych – są bardziej towarzyskie i łatwiejsze we współżyciu. 
Maine Coon to idealne zwierzę domowe. Jest bardzo inteligenty, łagodny jak baranek, zrównoważony emocjonalnie i wesoły nigdy nie prezentuje agresji. Wyjątkowo towarzyski, łamie stereotyp "kota chodzącego własnymi drogami", a przez wielu właścicieli nazwany "koto-psem". Te "łagodne olbrzymy" bardzo przywiązują się do człowieka, więź ta bywa niezwykle silna i widocznie uzewnętrzniania przez zwierzę. Najchętniej stale przebywałyby w towarzystwie człowieka "pomagając" i kontrolując życie domowe. Bardzo chętnie towarzyszą w pracach domowych, nie stroniąc od podlewania ogrodu, czy odkurzania. Właściwie w domu nie może dziać się nic bez ich wiedzy i wszystko muszą mieć na swoim oku. Spanie w łóżku swojego właściciela to jest w zasadzie norma.
Nawiązywanie kontaktów to dla Maine Coona prawdziwa przyjemność. Stała chęć poznawania nawet już poznanego to jego drugie imię. Zawsze chętny do zabaw i psot, przy czym zabawy często są formą zaprezentowania się właścicielowi lub pobudzeniu go do zabawy. Pomysłowość w poszukiwaniu sposobu do nowej zabawy wydaje się nie mieć końca. Lubi być w centrum zainteresowania, nie boi się i jest wszędobylski, nie stroni od osób obcych. Wizyty gości dają wspaniałą okazję do popisywania się i robienia tego, co jest normalnie zabronione. Maine Coon to wspaniały przyjaciel dzieci. Ze stoickim spokojem zniesie najbardziej wylewne objawy czułości, a także nadaje się jako towarzysz dla pobudzenia rozwoju emocjonalnego dla dzieci chorych - felinoterapia. Lubi towarzystwo innych kotów i wspaniale żyje w przyjaźni z psami, nie dając sobą pomiatać. Jest bardzo silny, zwinny i sprytny. Lubi przesiadywać na wysokości, chętnie zwiedza każdy wysoki zakamarek mieszkania i wykorzystuje okazje do wspinania się w ogrodzie. Jest świetnym łowcą, jego ulubione zabawy to łapanie wszelkich owadów i motyli. Podczas takich łowów potrafi skoczyć z miejsca na wysokość ponad 180 cm. 
Wydaje charakterystyczne dźwięki przypominające świergolenie, za to w niczym nie przypominające typowego miałczenia kotów.

Cytaty o kotach

Wiele słynnych postaci ze świata nauki, poezji i prozy oraz politycy, aktorzy i pisarze o kotach wyrażają się następująco:

Tysiące lat temu czczono koty jako bogów. One nigdy o tym nie zapomniały.
Autor anonimowy

Żeby człowiek nie myślał, że jest doskonały i żeby nie miał złudzeń, że się z Bogiem zbratał, że wszystkie mu zwierzęta będą się kłaniały i uznają, że właśnie on jest panem świata - żeby więc człowiek nie wpadł w samouwielbienie, by poznał jak ułomna jest jego istota Bóg dał mu przykazania, rozum i sumienie, a gdy to nie pomogło wtedy stworzył KOTA.
Franciszek J. Klimek "Żeby człowiek nie miał złudzeń"

Pan Bóg, jak wiadomo, tworzył świat przez bodajże tydzień, a potem spojrzał na swoje dzieło i powiedział: ''Ooo k...a!". A później dodał: "A, mam jeszcze chwilę, teraz zrobię coś naprawdę ładnego. Coś mnie godnego, coś zaprawdę w boskim wymiarze. Coś takiego, co jest autentyczną kwintesencją piękna i nie ma wad". I zrobił kota.
Źródło: Sapkowski & Bereś, Historia i fantastyka.

Szczytem szczęścia dla kota jest uwaga, rozmowa, pieszczoty i miłość ze strony człowieka; a dla ludzi nic nie może być pochlebniejszego niż przywiązanie istoty tak dalece niezależnej.
Eugen Skasa - Weiss

Nie istnieją koty zwyczajne.
Colette

Rozbawiony kociak, podskakujący zabawnie niczym mały tygrys,  jest nieskończenie bardziej interesujący niż połowa ludzi, z którymi musisz przebywać na tym świecie.
Lady Sydney Morgan

Nie ma nic bardziej miękkiego, nic, co dawałoby skórze odczucie większej delikatności i niepowtarzalności, niż ciepłe i falujące kocie futro.
Guy de Maupassant

Bóg stworzył kota, żeby człowiek mógł głaskać tygrysa.
Victor Hugo

Zdobyć przyjaźń kota nie jest rzeczą łatwą. Nie lokuje on swych uczuć nierozważnie: może zostać waszym przyjacielem, jeśli jesteście tego godni, ale nigdy waszym niewolnikiem.
Théophile Gauthier

Nawet najmniejszy kot jest arcydziełem natury
Leonardo da Vinci

Kot ma zbyt wielką duszę, by nie mieć serca.
Ernest Menaul

Kiedy człowiek zabije tygrysa, nazywa to sportem, ale jeśli tygrys zabija człowieka, nazywa się to okrucieństwem.
George Bernard Shaw

Fiołki nie są skromne, gołębie niezbyt pokojowo nastawione, a koty rzadko wpadają na ten bardzo ludzki pomysł, by zachowywać się okrutnie czy fałszywie.
Eugen Skasa – Weiss

Aby człowiek miał dobry charakter potrzebuje psa, który będzie go uwielbiał i kota który będzie go ignorował
Derek Bruce

Istnieją dwa sposoby ucieczki od prozy życia: muzyka i koty.
Albert Schweitzer

Czas spędzony z kotami nigdy nie jest czasem straconym.
Colette

Koty wyczuwają, że nie lubisz śladów ich łap na maśle, ale będą wchodziły na nie za każdym razem, kiedy nikt nie patrzy.
Kathy Young

Każdy z właścicieli wie, że nie posiada kota na własność.
Ellen Perry Berkeley

Kot nadaje domowi duszę
Clebert

Ludzie dzielą się na tych, którzy kochają koty i na tych pokrzywdzonych przez los.
Oskar Wilde

Czy dom bez kota - najedzonego, dopieszczonego i należycie docenionego - zasługuje w ogóle na miano domu ?
Mark Twain

Człowiek jest cywilizowany na tyle, na ile potrafi zrozumieć kota.
Jonathan Caroll

Obcując z kotem, człowiek ryzykuje jedynie to, że stanie się wewnętrznie bogatszy.
Colette

Gdyby można było skrzyżować człowieka z kotem, skorzystałby na tym człowiek, a stracił kot.
Mark Twain

Ludzie, którzy nie lubią kotów, widocznie jeszcze nie spotkali tego właściwego.
Deborah A. Edwards

Kobiety i koty zawsze będą robić to, co chcą, a mężczyźni i psy powinni się zrelaksować i powoli oswajać z tą myślą.
Robert A. Heinlein

Kto posiada kota, nie musi się obawiać samotności
Daniel Defoe

Ja mam pana boga w futrze
Halina Poświatowska

To, jak traktujesz koty, decyduje o twoim miejscu w Niebie.
Robert A. Heinlein

Tu i ówdzie trochę polatującej sierści uświadamia, że koty nie są odpowiednim towarzystwem dla alergików.  Ale dotyczy to również truskawek i pierwiosnków.
Eugen Skasa - Weiss

Pies przyjdzie na zawołanie, kot odbierze wiadomość i skontaktuje się z tobą w wolnej chwili.
Mary Bly

Odnoszę wrażenie, że nowoczesna fizyka bazuje na założeniach, które są poniekąd podobne do uśmiechu kota, którego wcale nie ma.
Albert Einstein
 
Teolog do filozofa: filozofia ma miejsce wtedy, gdy ktoś w absolutnie ciemnym pomieszczeniu z zawiązanymi oczyma szuka czarnego kota, którego nie ma. Na to filozof: za to teologia rozpoczyna się wtedy, gdy ktoś w absolutnie ciemnym pomieszczeniu z zawiązanymi oczyma szuka czarnego kota, którego nie ma i woła: „Mam go”! 

znalezione w internecie. 

Musisz zmienić tylko kierunek biegu, powiedział kot do myszy i ją zjadł.
Franz Kafka
 
Co zostanie zrodzone z kota, będzie łowić myszy.
z Włoch
 
Nie przykładam większej wagi do religii człowieka, dla którego pies czy kot nie znaczą nic dobrego.
Abraham Lincoln
 
Koty osiągają bez wysiłku to, co u nas ludzi zawodzi: iść przez życie nie robiąc hałasu.
Ernest Hemingway

Kot w rękawiczkach nie złowi myszy.
Benjamin Franklin

Koty są najbardziej taktownymi i uważnymi towarzyszami, jakich można sobie życzyć.
Pablo Picasso

Kot jest freelancerem, pies pracownikiem.
autor nieznany

Dlaczego koty tak hałasują, gdy uprawiają miłość? Uważam to za akustyczny ekshibicjonizm.
Norman Mailer
 
Pewnego wieczoru, gdy prorok się modlił, do jego pokoju wśliznął się wąż i chciał go ugryźć. Prorok nic nie zauważył i modlił się dalej. Jednakże kot zauważył intruza i pobiegł za nim. Wąż i kot walczyły ze sobą, aż w końcu kot zagryzł węża. Prorok, który zakończył swoje modły, wziął kota na kolana, podziękował mu i pogładził go delikatnie po grzbiecie. Od tego czasu koty zawsze spadają na cztery łapy, gdyż uratowały życie Mohammedowi.
Mohammed

Człowiek jest cywilizowany na tyle , na ile potrafi zrozumieć kota.
Jean Cocteau

Szczytem szczęścia dla kota jest uwaga, rozmowa, pieszczoty i miłość ze strony człowieka; a dla ludzi nic nie może być pochlebniejszego niż przywiązanie istoty tak dalece niezależnej.
Eugen Skasa - Weiss

Kot jest domowy na tyle, na ile mu to odpowiada.
Saki

Matematyk to ślepiec w ciemnym pokoju szukający czarnego kota, którego tam w ogóle nie ma.
Karol Darwin

Kot wie, że to Ty jesteś kluczem do jego szczęścia, a Ty sądzisz, że to on jest kluczem do Twojego.
Autor anonimowy

Mężczyźni i psy nigdy nie zrozumieją, co kobiety widzą w kotach.
Autor anonimowy

To, jak traktujesz koty, decyduje o twoim miejscu w Niebie.
Robert A. Heinlein

Motto kota: nieważne, co zrobiłeś - zawsze próbuj, by wyglądało na to, że to sprawka psa.